BREAKING

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Δάφνη Λαμπρόγιαννη: «Το βασικό όπλο είναι η παιδεία. Ποιόν συμφέρει να μας τη δώσει;»


Το θέατρο του Νέου Κόσμου θα παρουσιάσει στην Επίδαυρο, στις 27 και 28 Ιουλίου, στο Ηρώδειο, στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου, αλλά και σε περιοδεία στα μεγάλα Φεστιβάλ της χώρας, την πολιτική κωμωδία-σάτιρα «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη, ο οποίος για
άλλη μια φορά –μετά τη «Λυσιστράτη»– τάσσεται υπέρ των γυναικών, καυτηριάζοντας με τον μοναδικό του τρόπο τα στραβά και τα ανάποδα του ανθρώπου και της κοινωνίας.
Στις «Εκκλησιάζουσες», οι γυναίκες, αξημέρωτα, στην Εκκλησία του Δήμου, μεταμφιεσμένες σε άντρες, βέβαια, σύμφωνα με το σχέδιο της Πραξαγόρας, πετυχαίνουν να τους δοθεί η εξουσία, ως τελευταία ελπίδα, για να σωθεί η πόλη από το ναυάγιο. Πώς θα είναι η ζωή από εδώ και εμπρός;
Γλέντι, κοινοκτημοσύνη σε όλα, ακόμα και στον έρωτα, αφού ο νόμος παρεμβαίνει, για να διορθώσει τη φύση, δίνοντας δικαιώματα στους μη προνομιούχους ή, καλύτερα, στις μη προνομιούχες, τις γριές και τις άσχημες.
Κάπως έτσι βλέπει τα πράγματα ο Αριστοφάνης, σκορπίζοντας απλόχερα κωμικό υλικό μέσα στους αιώνες, χωρίς να ξέρουμε καλά καλά αν αγαπά τις γυναίκες και αν αντιδρά στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της εποχής του.
Η Δάφνη Λαμπρόγιαννη ενσαρκώνει την Πραξαγόρα -που έχει ακόμα και μαντικές ικανότητες, οι οποίες της επιτρέπουν να κινείται ελεύθερα μέσα στους αιώνες και να προσγειώνεται στο παρόν- και εντοπίζει τις ομοιότητες της μακρινής αρχαιότητας με το σήμερα.
Ποια θέματα καυτηριάζει ο Αριστοφάνης στις «Εκκλησιάζουσες»;
Το βασικό θέμα είναι η διαφθορά της εξουσίας, αλλά και η ευθύνη του λαού σε σχέση με αυτή. Καθένας κρίνει σύμφωνα με το συμφέρον του και το πλοίο βουλιάζει.
Οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης «Εκκλησιάζουσες»
Πρόκειται για ένα έργο που θα μπορούσε να θεωρηθεί προφητικό;
Δυστυχώς, δεν είναι προφητικό. Τα ίδια προβλήματα, τις ίδιες σοβαρές αδυναμίες έχει, εδώ και χιλιάδες χρόνια, αυτός ο λαός. Δυστυχώς, είναι κλασικό έργο…
Το πολιτικό σύστημα στην εποχή του Αριστοφάνη, πόσο μοιάζει με το σημερινό;
Αυτό είναι που κάνει το έργο κλασικό. Οι βασικοί άξονες της «δημοκρατίας» είναι ίδιοι: ζητάμε πάντα όσο γίνεται περισσότερα, προσπαθώντας να τα πάρουμε τσάμπα, γιατί έτσι θεωρούμε ότι μας αξίζει και δεν θέλουμε να ξέρουμε πως αυτό το σχήμα είναι χρεωκοπημένο από την αρχή.
Τι πρεσβεύει η Πραξαγόρα;
Η Πραξαγόρα θεωρεί πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, αν πάρουν την εξουσία οι γυναίκες. Σαν μητέρες, σύζυγοι, κόρες και ερωμένες, «σηκώνουν στις πλάτες τους όλο το βάρος του κόσμου». Με μια -κατά τη γνώμη μου- εφηβική δύναμη, προτείνει: «Κοινοκτημοσύνη. Κανείς δεν θα έχει λίγα, κανείς δεν θα έχει πιο πολλά. Όλα θα είναι κοινά».
Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες για όσα συμβαίνουν στη χώρα μας;
Πέρα από την προσωπική μας ευθύνη, που πιστεύω πως πρέπει πάντα πρώτη να μας απασχολεί, το σχέδιο είναι παγκόσμιο και οργανωμένο: μέχρι χτες, μας κρατούσαν ναρκωμένους και, σήμερα, προσπαθούν να μας έχουν τρομοκρατημένους.
Οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης «Εκκλησιάζουσες»
Πώς θα μπορούσαμε να τα είχαμε αποφύγει;
Πολύ δύσκολα θα το αποφεύγαμε. Το βασικό όπλο είναι η παιδεία. Ε, ποιον συμφέρει να μας τη δώσει;
Τι θεωρείτε ότι θα άλλαζε, αν -στον σύγχρονο κόσμο μας- αναλάμβαναν την εξουσία αποκλειστικά και μόνο οι γυναίκες;
Οι γυναίκες είναι πιο νοικοκυρεμένες, με πιο αναλυτική σκέψη και πιο οργανωμένες από τη φύση τους. Η ζωή, όμως, ανήκει σε όλους και όλοι, άντρες και γυναίκες, έχουν δικαίωμα να έχουν λόγο στο πώς θέλουν να τη ζήσουν.
Ποιο είναι το αισιόδοξο μήνυμα της παράστασης;
Η αέναη και ανένδοτη προσπάθεια για κάτι καλύτερο, ακόμα και αν αυτό μοιάζει ουτοπικό.
Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ Σ. ΚΟΥΛΟΥΒΑΡΗΣ για το clickatlife.gr

About ""

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Vivamus suscipit, augue quis mattis gravida, est dolor elementum felis, sed vehicula metus quam a mi. Praesent dolor felis, consectetur nec convallis vitae.
 
Copyright © 2013 peramatozoa
Design by FBTemplates | BTT